WZW typu B – sposoby leczenia

Podsumowanie informacji o lekach przeciwko WZW typu B.

W czasach, w których medycyna poczyniła niesamowite postępy możemy zaobserwować pojawienie się wielu środków pozwalających podjąć walkę z wirusem WZW typu B. W artykule chciałbym podsumować najważniejsze informacje dotyczące każdego z nich, tak aby w razie konieczności leczenia którymkolwiek ze specyfików móc przedstawić lekarzowi prowadzącemu swoje wątpliwości i dowiedzieć się dlaczego, wybrany sposób leczenia będzie dla nas najbardziej odpowiedni.

Pegasys – cz. 1, cz. 2

Substancją czynną leku Pegasys jest interferon alfa-2a. Lek jest rozprowadzany w postaci zastrzyków przyjmowanych przez pacjentów raz w tygodniu przez okres 48 tygodni. Wymaga spełnienia kilku warunków, aby kuracja przeciwko WZW typu B mogła zostać zrefundowana przez NFZ. Lista działań niepożądanych jest stosunkowo długa, dlatego koniecznie trzeba zapoznać się z treścią ulotki dołączonej do Pegasys. Kuracja nie powinna być stosowana w czasie ciąży, nie istnieje również wystarczająca ilość danych mówiących, że lek wpływa na płodność. Leku nie powinno się mieszać z innymi substancjami.

Baraclude – cz. 1, cz. 2

Substancją czynną tabletek Baraclude jest Entekawir. Lek przyjmuje się raz na dobę przed lub po posiłku, a wielkość dawki dostosowuje się indywidualnie do pacjenta (głównie osób dorosłych). Lek przyjmuje się zazwyczaj przez 12 miesięcy, a przedłużenie kuracji zależy od reakcji organizmu na leczenie WZW typu B. Leku nie należy stosować w okresie ciąży, gdyż nie ma wystarczającej ilości danych, które mogą potwierdzić jego nieszkodliwość dla płodu. Nie wolno również karmić piersią. Nie wiadomo czy lek wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Entekawir może wywołać wystąpienie kwasicy mleczanowej.

Zeffix – cz. 1, cz. 2

Lamiwudyna jest substancją czynną znajdującą się w tabletkach Zeffix. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłków przez okres od 6 do co najmniej 12 miesięcy. Po przerwaniu leczenia monitoruje się pacjenta celem wykrycia nawrotów WZW typu B. Substancję można podawać w czasie ciąży, a karmienie piersią może być rozważane. Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność. Lek może powodować zmęczenie i senność, należy brać te objawy pod uwagę, jeśli pacjent jest kierowcą. Lamiwudyna może wywołać wystąpienie kwasicy mleczanowej.

Hepsera – cz. 1, cz. 2

Substancją czynną znajdującą się w tabletkach jest Adefowir. Leczenie WZW typu B może trwać od 6 do 12 miesięcy. Środek przeznaczony jest dla osób dorosłych. Stosowanie leku wymaga skutecznego zabezpieczenia antykoncepcyjnego. W czasie leczenia nie wolno karmić piersią. Lek prawdopodobnie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów.

Viread – cz. 1, cz. 2

Viread to tabletki zawierające Tenofowir. Lek przyjmuje się raz na dobę z posiłkiem. Produkt można stosować w czasie ciąży, lecz karmienie piersią jest niezalecane. Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność. Działania niepożądane leku mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów . Tenofowir może wywołać wystąpienie kwasicy mleczanowej.

Sebivo – cz. 1, cz. 2

Lek udostępniany jest w postaci tabletek zawierających Telbiwudynę. Lek przyjmuje się raz na dobę, a kuracja może trwać od 6 do 12 miesięcy a nawet dłużej. Telbiwudyna może wywołać wystąpienie kwasicy mleczanowej. Produkt może być stosowany w ciąży jedynie, gdy korzyści z tego tytułu będą odpowiednio wysokie. Nie powinno się karmić piersią w czasie kuracji. Działania niepożądane mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.

Europejska Agencja Leków